Het recept voor liefde

Een zeer melige titel, ik weet het. Maar zo noemde nu eenmaal de heerlijke foodiesroman die ik net uitgelezen heb. Het boek is geschreven voor Anthony Capella en gaat over Laura, een Amerikaanse studente in Rome die bezeten is door kunst en lekker eten. Ze heeft al een paar negatieve ervaringen met Italiaanse lovers achter de rug en besluit dat ze vanaf nu alleen maar met een kok naar bed wilt, aangezien die goed zijn met hun handen... Toevallig wordt ze afgeluisterd door Tommasino, een Italiaanse ober die zich in zijn trots gekrenkt voelt wanneer hij haar hoort afgeven op het ontbrekende bedtalent van Italianen. Hij besluit om zich voor te doen als kok om zo haar hart te winnen en te bewijzen dat Italianen wel wat in hun mars hebben. Hij doet alsof hij de heerlijkste maaltijden voor haar klaarmaakt, maar eigenlijk is het zijn vriend Bruno die in de keuken al het werk doet. Bruno voelt zich meteen aangetrokken tot de knappe Laura die zijn passie voor lekker eten deelt, maar aangezien zij het liefje van zijn beste vriend is, kan hij niets anders doen dan in het geheim voor haar koken. Hij schotelt haar de heerlijkste Romeinse gerechten voor, waardoor Laura steeds verliefder wordt op haar Tommasino. Het avontuur begint echter te escaleren wanneer Tomassino de kans krijgt om een restaurant te beginnen, want uiteraard is het zijn vriend Bruno die in de keuken staat en het wordt steeds moeilijker om hun leugen vol te houden. Uiteindelijk ontploft heel de situatie en gaat Bruno rondtrekken in Noord-Italië, waar hij kennis maakt met de plaatselijke culinaire specialiteiten. Maar zal hij Laura kunnen vergeten?

Je merkt het al, het verhaal op zich is niet geweldig, maar het zijn de heerlijke culinaire beschrijvingen die het toch een aanrader maken. Je kan het eten dat Bruno klaarmaakt bijna proeven en de truffels en parmaham bijna ruiken. Bovendien leer je heel wat bij over de typische Italiaanse specialiteiten en is het vlot geschreven. De schrijver heeft duidelijk een grote liefde voor de authentieke Italiaanse keuken. Het boek bevat achteraan zelfs enkele van de recepten die in het verhaal klaargemaakt worden, leuk!

Blogfood

Op de blog van Cecile leerde ik dat je chorizo ook perfect kan bakken om het als hapje te serveren. Cecile maakt haar gebakken chorizo met een extra pepertje erbij, maar zelf vind ik vaak al pikant genoeg zonder. Je kan hiervoor zowel een chorizoworst gebruiken die je zelf in plakjes snijdt, als voorgesneden plakjes die je krokant bakt. Vetstof heb je hierbij niet nodig, er komt al voldoende vet uit de worst.



Een andere klassieker is de overheerlijke uiensoep van Evelien. Die is de eerste keer dat ik hem maakte zo in de smaak gevallen dat we heel de ketel voor tv hebben opgeslurpt en zelfs gewoon niet meer aan het hoofdgerecht zijn begonnen!

Dit heb je nodig voor 4 personen:

een eetlepel boter
4 rode uien
4 witte uien
1 theelepel gedroogde tijm
1,25 liter runderbouillon (van 2 blokjes)
2 laurierblaadjes
zwarte peper
bieslook

Smelt de boter in een diepe pan met dikke bodem.
Schil de uien en snij ze in ringen.
Voeg ze toe en bestrooi met de tijm.
Laat ze op een zacht vuurtje garen tot ze donkerbruin worden. Neem hiervoor de tijd en roer ze af en toe om.
Overgiet na 1 uur met de kokende bouillon.
Voeg de laurierblaadjes toe.
Laat nog 20 minuten pruttelen en breng dan op smaak met peper (zout hoeft meestal niet door de bouillon). Schep uit in borden en garneer met fijngesneden bieslook.

Update 7 januari 2013: Een uiensoep voor twee personen kan je ook perfect maken met een pot runderfond in plaats van bouillon. Gewoon een paar uien zachtjes stoven in boter, de fond en kruiden erbij en even doorkoken. Nog lekkerder wordt het als je per bord een snede brood met gemalen kaas op de soep legt en het geheel een paar minuutjes onder de grill zet.



De fotootjes komen trouwens van de blogs van de dames in kwestie, want het eten was alweer op voor we eraan gedacht hadden een fotootje te trekken...

Pastafestival

Af en toe probeer ik met een groepje vriendinnen af te spreken om samen te koken. We kiezen dan een thema (bijvoorbeeld tapas of taarten) en de bedoeling is dan dat iedereen alleen of per 2 ingrediënten voorziet voor één gerecht dat past binnen het thema. Eergisteren was het thema pastafestival, een geslaagde keuze! Er werden 3 pastagerechten op tafel getoverd: tagliatelle met verse pesto, pasta met garnalen en avocado-roomsaus, en lasagne.

Pesto

1 bosje basilicum
2 eetlepels pijnboompitten
1 dl goede olijfolie
2 teentjes look
3 eetlepels geraspte parmezaan
peper
zout

Mix de basilicum, de pijnboompitten en de look met de olijfolie tot een glad papje.
Roer er de parmezaan onder en breng op smaak met peper en zout.



Pasta met garnalen en avocado-roomsaus

300 g korte (glutenvrije) pasta
2 rijpe avocado's, in stukjes
sap van een halve citroen
bieslook, fijngesneden
dille, fijngesneden (zonder kan ook)
300 g garnalen
2 dl room
4 tomaten, in schijfjes

Sprenkel het citroensap over de avocadoblokjes zodat ze niet verkleuren.
Warm de room al roerend op en laat lichtjes inkoken.
Doe de avocadostukjes en de garnalen erbij.
Breng op smaak met peper, zout, dille en bieslook.
Kook ondertussen de pasta gaar, giet af en roer voorzichtig de saus er onder.
Serveer de pasta met enkele schijfjes tomaat.


Lasagne van Elisa


Rode saus

1 rode paprika
5 tomaten
eventueel 250 g gemengd gehakt (voor een vegetarische versie kunnen extra groentjes in de plaats toegevoegd worden)
anderhalve ui

‘Witte’ groentensaus


een vierde van een grote witte kool
1 courgette
5 wortels
anderhalve ui




Andere benodigdheden

(glutenvrije) asagnebladen
fetakaas
olijfolie
kruiden naar smaak
2 dl room
1 zakje gemalen kaas

Snij alle groentjes fijn.
Maak twee afzonderlijke sauzen.
Stoof in 1 pot de groentjes voor de bleke groentensaus gaar.
Begin met het aanstoven van de ui in wat olie.
Voeg daarna eerst de worteltjes en de witte kool toe.
Wat later kunnen de courgetteblokjes er ook bij.

In een andere pot maak je de rode saus klaar.
Begin opnieuw met de ui, doe er het gehakt bij.
Voer er daarna de paprika en de tomatenblokjes bij.

Nu de sauzen klaar zijn, kunnen we laagjes maken.

Leg op de bodem van een ovenschotel een klein beetje olie en een dun laagje van de rode saus.
Daarop komt de eerste laag lasagne.
Bovenop de lasagne komt een laagje witte saus, deze wordt afgewerkt met een laag fetakaas.
Daarop schik je opnieuw lasagnebladen en dit herhaal je tot alle ingrediënten opgebruikt zijn.
Wanneer de schotel gevuld is, giet je de room over de schotel en werk je af met een laag gemalen kaas.

Marco Polo Trattoria

Een nieuwe ontdekking, eindelijk! Na 4 jaar verjaardagen vieren in het Gentse, hadden we nogal de neiging om steeds terug te gaan naar daar waar het goed was (zie Lekkers in Gent). Gisteren hebben een paar vriendinnen me getrakteerd op een etentje in Marco Polo Trattoria. We wilden er al een hele tijd eens gaan, maar het is er om één of andere reden nooit van gekomen. En dat terwijl we 4 jaar lang op kot gezeten hebben vlakbij dat restaurant! Maar gisteren was het dus eindelijk zo ver, en het was de moeite! Heerlijke versgemaakte pasta's, pizza's op een flinterdunne krokante bodem met allemaal verse ingrediënten, lekkere wijn én betaalbaar. Ons zien ze er zeker nog terug!

Chocolate Chip Muffins

Als ik naar een feestje ga, neem ik altijd graag een presentje mee. En niets is toch leuker dan zelfgebakken koekjes of cakejes die gezellig op het feestje zelf opgesnoept kunnen worden? Deze muffins zijn zonder twijfel de meest succesvolle die ik al gemaakt heb, en ze zijn al op meerdere feestjes in de smaak gevallen. Dit weekend was ik jarig en het is bij ons op het werk de gewoonte om met iets te trakteren als je jarig bent. Het was ontzettend lang geleden dat ik deze cakejes nog eens gebakken had, dus ik wist al een tijdje wat ik wilde maken. Ook daar vielen de muffins in de smaak, en daarom wil ik dit recept graag met jullie delen. Het geheim van deze muffins zit volgens mij in de yoghurt die ze extra smeuïg maken.

Voor 12 stuks:

100 g zachte boter
225 g witte suiker
2 grote eieren
1,5 dl volle yoghurt
5 el melk
275 g (glutenvrije) bloem
1 tl (glutenvrij) bakpoeder
175 g pure chocoladestukjes

Klop de boter en de suiker wit en romig.
Splits de eieren.
Meng de yoghurt, de melk en de eierdooiers door het boter-eimengsel.
Zeef de bloem en het bakpoeder en meng dit door het mengsel tot je een glad deeg krijgt.
Roer de chocoladestukjes erdoor.
Klop de eiwitten stijf en spatel ze onder het deeg.
Verwarm de oven voor op 190 graden.
Doe 12 papieren vormpjes in een muffinvorm en schep het deeg erin.
Bak de muffins 25 minuten (steek een satéstokje in één van de cakejes om te zien of ze gaar zijn, als er geen deeg aan blijft plakken, zijn ze goed).
Laat ze 5 minuten rusten in de bakvorm.
Laat ze verder afkoelen op een taartrooster.

Pasta calzone met zalm en spinazie

Aan het begin van de maand kijk ik altijd ongeduldig uit naar het nieuwe nummer van Foodies, mijn favoriete foodmagazine. Elke maand probeer ik er ook altijd minstens één recept uit te maken. Deze maand is mijn oog gevallen op deze pastaschotel met zalm en spinazie. Op het eerste zicht vond ik het een beetje een vreemde ingrediëntencombinatie (zalm met mozarella en sinaasappel?), maar het leek me toch het proberen waard. En ik ben heel blij dat ik het gedaan heb, want het was heerlijk.

Voor 4 personen:

8 (glutenvrije) lasagnebladen
zout en peper
1 ui, gesnipperd
1 teentje knoflook, geperst
olijfolie
450 g spinazie (vers of diepvries)
1 sinaasappel
200 g roomkaas (bijvoorbeeld Philadelphia)
2 eieren
mierikswortel (uit een potje)
nootmuskaat
600 g zalmfilet (zonder vel), in repen gesneden
1 bolletje mozarella, in plakjes

Kook de lasagnebladen in zout water.
Haal de lasagnebladen uit de pot, spoel ze in een zeef met koud water af en leg ze naast elkaar op een theedoek of keukenpapier.
Fruit de ui en de knoflook in olijfolie.
Voeg de spinazie en 5-6 eetlepels water toe.
Laat met een deksel op de pan 15 minuten zachtjes stoven.
Spoel de sinaasappel met warm water, wrijf hem droog en rasp er de helft van de oranje schil af (de zeste).
Pers de sinaasappel uit.
Roer de roomkaas, de eieren, het sinaasappelsap en de -schil door elkaar en breng op smaak met mierikswortel, peper en zout.
Kook de spinazie 3-5 minuten verder zonder deksel, totdat al de vloeistof is verdampt.
Breng op smaak met zout, peper en nootmuskaat.
Maak de vis schoon, dep hem droog en snij hem in repen.
Breng op smaak met zout en peper.
Verwarm de oven voor op 175 graden.
Strijk een beetje van de roomkaasmengeling in een ovenschotel.
Leg de lasagnebladen naast elkaar telkens voor de helft in de schaal, de andere helft blijft over de rand hangen zodat je het straks kan dichtklappen.
Beleg de lasagnebladen met de spinazie en de zalm.
Verdeel er 2-3 eetlepels van de roomkaasmengeling over.
Klap de lasagnebladen dicht.
Verdeel de mozarella en de rest van de roomkaasvulling over de pasta.
Bak ongeveer 25 minuten in de voorverwarmde oven.

Moussaka

Nog een klassieker waar honderd-en-één verschillende versies van zijn. Ik heb er al heel wat uitgeprobeerd, maar dit recept vind ik tot nu toe het beste. De geheimen van dit recept zijn volgens mij het grillen van de aubergines, wat ze veel minder vettig maakt, en de kaneel. Het is niet echt een snel-klaar-recept, maar het is wel ideaal wanneer je bezoek hebt. Je kan het gerecht immers helemaal voorbereiden zodat je het alleen nog maar in de oven hoeft te zetten als je bezoek er is. Je kan dus volop mee van het aperitief genieten zonder telkens over en weer te hollen naar de keuken. Bovendien zit alles in één ovenschotel, dus je zit niet met een heleboel schalen, potten en schotels op tafel.

Voor 4 personen:

2 aubergines, in lange plakken
olijfolie
4 grote aardappels, geschild en in plakjes
1 grote ui, gesnipperd
2 teentjes knoflook, geperst
400 g gemengd gehakt
1 el oregano
1/2 el kaneel
1/2 tl cayennepeper
1 klein blikje tomatenpuree
1 scheutje rode wijn
2 dl rundsbouillon (van een half blokje) of kalfsfond
100 g parmezaan, geraspt
2 bolletjes mozarella, in plakjes

Bestrijk de aubergineplakken licht met olijfolie en grill ze gaar.
Kook de aardappelplakjes ongeveer 8 minuten in gezouten water en giet ze af.
Fruit de ui en de knoflook in een ruime pan.
Voeg het gehakt toe en bak het kruimelig.
Breng op smaak met de oregano, het kaneelpoeder en de cayennepeper.
Roer de tomatenpuree erdoor en laat een paar minuten meebakken.
Overgiet met de wijn en laat die inkoken.
Voeg de bouillon toe en laat 15 minuten sudderen.
Bestrijk de bodem van een ovenschaal met de helft van de saus.
Leg hierop een laag aardappel en een laag aubergine.
Bestrooi met de helft van de parmezaan.
Bestrijk met de rest van de saus en beleg opnieuw met een laag aardappel en aubergine.
Bestrooi met de rest van de parmezaan en beleg met de mozarella,
Zet 45 minuten in een op 180 graden voorverwarmde oven.

TIPS:
- Lekker met een frisse salade.
- Vervang eventueel de helft van de mozarella met een half pakje fetakaas.

Risi e bisi

Misschien werd je aandacht wel getrokken door de ietwat vreemde titel van dit bericht: risi e bisi. Maar dat is gewoon de naam van het receptje dat ik jullie zo meteen ga geven. De naam alleen al is werkelijk om op te eten vind ik, maar gelukkig gaat het ook over een heel lekker gerechtje. Vorige maand heb ik jullie al laten kennis maken met mijn risotto met paddenstoelen, maar deze risotto is eigenlijk de eerste die ik ooit klaargemaakt heb. Risi e bisi staat voor rijst en erwtjes, en dat is precies wat het is. Op smaak gebracht met wat ui, peterselie, pancetta (dun gesneden Italiaans gekruid spek) en parmezaan.

Voor 4 personen heb je nodig:

1,5 l groenten-of kippenbouillon (van 2 blokjes, anders wordt het te zout in combinatie met het spek)
2 tl olijfolie
40 g boter
1 kleine ui, gesnipperd
150 à 200 g ontbijtspek of pancetta, in kleine stukjes
2 el peterselie, fijngehakt
375 à 400 g diepvrieserwten
250 g risottorijst
50 g parmezaan, geraspt
peper

Breng de bouillon aan de kook en laat zacht sudderen.
Verhit de olie en de helft van de boter in een grote, diepe pan met dikke bodem.
Bak de ui en het spek 5 minuten op laag vuur.
Roer er de peterselie en de erwten door en voeg 2 soeplepels bouillon toe.
Laat 6 à 8 minuten sudderen.
Voeg de rijst en 2 soeplepels bouillon toe en laat sudderen tot het vocht is opgenomen.
Herhaal dit tot de rijst gaar is.
Roer er de rest van de boter en de parmezaan door.
Breng op smaak met peper (zout hoeft niet door het spek) en dien op.