Meestal is peterselie eerder ter garnering van de soep, maar hier krijgt het de hoofdrol. En dat heeft hij goed gedaan! Echt een heerlijk soepje en helemaal niet moeilijk. Ook dit recept komt uit de Foodies van juli 2011.
Voor 4 personen:
2 grote aardappels
1 ui
3 el boter
1 groentenbouillonblokje
3 sneetjes brood
zout en peper
een flinke bos platte peterselie
250 ml room
nootmuskaat
100 g hamreepjes
Schil de aardappels en snijd ze in stukken.
Pel en snipper de ui.
Verhit 1 el boter in een grote soepketel en fruit de ui en de aardappel.
Voeg 1,5 l water en het bouillonblokje toe.
Breng het geheel aan de kook en laat ongeveer 25 minuten op laag vuur koken tot de aardappels gaar zijn.
Snijd het brood in blokjes.
Verhit 2 el boter in een koekenpan en bak de broodblokjes goudbruin en knapperig.
Laat de croutons uitlekken op keukenpapier en bestrooi ze met zout.
Was de peterselie grondig.
Pluk de blaadjes van de takjes en hak ze grof.
Voeg de room en de peterselie op 1 el na toe aan de bouillon.
Laat het geheel ongeveer 2 minuten koken.
Pureer het met de staafmixer glad.
Breng op smaak met zout, peper en nootmuskaat.
Doe de hamreepjes in de soep en verwarm ze kort mee.
Serveer de soep meteen en bestrooi met de croutons en de rest van de peterselie.
woensdag 29 juni 2011
Gevulde tomaten
Eens een andere manier om gevulde tomaten klaar te maken. En lekker dat het is! Ik had de helft van de tomaten gemaakt, maar wel de volledige portie van de saus en dat is toch allemaal mooi opgesmikkeld met 2. Hieronder het normale recept voor 4 personen, dat zou zeker moeten volstaan. Het recept komt uit de Foodies van juli 2011.
Voor 4 personen:
4 grote vleestomaten (of 6 tot 8 gewone tomaten)
1 ui
1 el olijfolie
300 g gemengd gehakt (ik gebruikte rundsgehakt)
zout en peper
6-7 el ajvar (pittige paprikasaus, verkrijgbaar in Turkse winkels)
1/2 groentenbouillonblokje
125 g mozarella
150 ml room
2 takjes basilicum
Was de tomaten en snijd de bovenkant eraf.
Hol de tomaten uit, maar hoe het sap en het vruchtvlees bij.
Hak het vruchtvlees grof.
Pel en snipper de ui.
Verwarm de oven voor op 175°.
Verhit de olie in een pan en bak het gehakt rul.
Breng op smaak met peper en zout.
Bak de ui kort mee.
Roer er 1 el ajvar doorheen en bak het kort mee.
Roer het tomatenvruchtvlees erdoor.
Breng alles aan de kook en laat ongeveer 5 minuten zachtjes pruttelen.
Breng op smaak met peper en zout
Zet de tomaten in een ovenschaal en vul ze met het gehaktmengsel.
Leg de bovenkant van de tomaten erop.
Breng 150 ml water aan de kook.
Roer er het groentebouillonblokje door en giet de bouillon in de ovenschaal.
Gaar de tomaten ongeveer 20 minuten in de oven.
Snijd de mozarella in blokjes.
Neem 5 minuten voor het einde van de oventijd de bovenkant van de tomaten en houd ze apart.
Verdeel de blokjes mozarella over de tomaten en zet ze terug in de oven.
Neem de tomaten uit de ovenschaal en giet het vocht in een pan.
Zet de tomaten met de bovenkant erop terug in de ovenschaal en houd ze warm (dit kan je in de nog warme oven doen).
Roer de rest van de ajvar en de room door het vocht en breng het aan de kook.
Laat 2 à 3 minuten zachtjes koken.
Breng op smaak met peper en zout.
Was de basilicum, schud hem droog en snijd de blaadjes in reepjes.
Strooi de basilicum over de tomaten.
Serveer de gevulde tomaten met de saus.
Lekker met rijst.
Voor 4 personen:
4 grote vleestomaten (of 6 tot 8 gewone tomaten)
1 ui
1 el olijfolie
300 g gemengd gehakt (ik gebruikte rundsgehakt)
zout en peper
6-7 el ajvar (pittige paprikasaus, verkrijgbaar in Turkse winkels)
1/2 groentenbouillonblokje
125 g mozarella
150 ml room
2 takjes basilicum
Was de tomaten en snijd de bovenkant eraf.
Hol de tomaten uit, maar hoe het sap en het vruchtvlees bij.
Hak het vruchtvlees grof.
Pel en snipper de ui.
Verwarm de oven voor op 175°.
Verhit de olie in een pan en bak het gehakt rul.
Breng op smaak met peper en zout.
Bak de ui kort mee.
Roer er 1 el ajvar doorheen en bak het kort mee.
Roer het tomatenvruchtvlees erdoor.
Breng alles aan de kook en laat ongeveer 5 minuten zachtjes pruttelen.
Breng op smaak met peper en zout
Zet de tomaten in een ovenschaal en vul ze met het gehaktmengsel.
Leg de bovenkant van de tomaten erop.
Breng 150 ml water aan de kook.
Roer er het groentebouillonblokje door en giet de bouillon in de ovenschaal.
Gaar de tomaten ongeveer 20 minuten in de oven.
Snijd de mozarella in blokjes.
Neem 5 minuten voor het einde van de oventijd de bovenkant van de tomaten en houd ze apart.
Verdeel de blokjes mozarella over de tomaten en zet ze terug in de oven.
Neem de tomaten uit de ovenschaal en giet het vocht in een pan.
Zet de tomaten met de bovenkant erop terug in de ovenschaal en houd ze warm (dit kan je in de nog warme oven doen).
Roer de rest van de ajvar en de room door het vocht en breng het aan de kook.
Laat 2 à 3 minuten zachtjes koken.
Breng op smaak met peper en zout.
Was de basilicum, schud hem droog en snijd de blaadjes in reepjes.
Strooi de basilicum over de tomaten.
Serveer de gevulde tomaten met de saus.
Lekker met rijst.
Kersenclafoutis
De inspiratie voor dit recept haalde ik uit de Foodies van juli 2011, maar het recept dat ik gebruikte kwam uiteindelijk uit Good food voor elke mood, een kookboek dat al een tijdje in mijn kast staat. Maar geef nu toe, die titel nodigt toch niet echt uit om uit te koken... Op het eerste zicht had ik er dan ook niet echt een goed gevoel bij. Maar een nadere inspectie van het boek leverde toch een aantal beloftevolle receptjes op. Het boek is geschreven door Hedwig Verlinden, een vrouw die vooral als hobbykok met eten bezig is. Het lijkt me een gezellige madam, en ook haar recepten stralen gezelligheid uit. Het boek is leuk vormgegeven en bevat mooie foto's die je echt goesting doen krijgen in de gerechten. De recepten zijn volgens de seizoenen ingedeeld, wat ik best handig vind. Alleen jammer dat het boek geen index bevat, want soms vind ik het wel makkelijk om op ingrediënt te zoeken.
De reden waarom ik voor dit recept koos en niet voor dat van Foodies is omdat je volgens Foodies de kersen niet mag ontpitten. De clafoutis zou er te vochtig van worden. Maar zo'n clafoutis vol kersenpitten eet toch helemaal niet makkelijk? Dit recept sprak van ontpitte kersen en hoewel dat heel wat werk is, is het wel de moeite waard! Pas wel op met dat ontpitten, kersensap heeft vieze plekken (ook op je vingers!). Je gebruikt trouwens best een kersenontpittertje hiervoor, dan blijven je kersen mooi rond en wordt de clafoutis wat dikker. Bij Dille & Kamille verkopen ze er heel degelijke! Ohja, en uiteraard gebruik je ook best heel rijpe, dikke, sappige, vlezige kersen :).
Clafoutis is eigenlijk een soort van dikke pannekoek met fruit die je in de oven moet bakken. Het is een typisch Frans gerecht en je kan het met verschillende soorten fruit maken of zelfs in een hartige versie, maar de klassieker is toch met kersen. Als je de moed niet hebt om kersen te ontpitten of als er geen kersen in het seizoen zijn, kan je ook krieken of kersen uit een bokaal gebruiken. Laat ze dan wel goed uitlekken. Ik heb het ooit ook eens met aardbeien geprobeerd, maar dat lukt toch niet zo goed. Nog een tip, gebruik geen springvorm om de clafoutis te bakken, want daar loopt het deeg uit. Je gebruikt het best een gewone ovenschaal of quichevorm. Normaal gezien wordt clafoutis lauw gegeten, maar koud is het zeker ook nog lekker! Clafoutis bewaart trouwens nog wel enkele dagen in de koelkast, dus maak maar meteen genoeg!
Voor 8 à 10 stukken heb je nodig:
140 g zelfrijzende bloem
4 eieren
4 dl melk
100 g suiker
snufje zout
80 g gesmolten boter
1 vanillestokje
500 g ontpitte kersen (dat is zo'n 650 g met pit)
boter
poedersuiker
Verwarm de oven voor op 175°.
Beboter een ovenschaal.
Zeef de bloem in een kom en maak een kuiltje.
Klop de eieren los in de melk, voeg de suiker, het snufje zout en de gesmolten boter toe en meng goed.
Schraap het merg uit het vanillestokje en voeg het toe aan het melkmengsel.
Giet het melkmengsel bij de bloem en roer tot je een glad deeg hebt (ik heb er even de staafmixer ingezet om alle brokjes eruit te krijgen).
Doe 1/3 van het deeg in de ovenschaal.
Verdeel de kersen over het deeg.
Dek af met de rest van het deeg.
Bak af in 40 à 45 minuten (bij mij duurde het 50 minuten) en controleer met een satéstokje of het deeg gaar is.
Laat even afkoelen, bestrooi met de poedersuiker en serveer.
De reden waarom ik voor dit recept koos en niet voor dat van Foodies is omdat je volgens Foodies de kersen niet mag ontpitten. De clafoutis zou er te vochtig van worden. Maar zo'n clafoutis vol kersenpitten eet toch helemaal niet makkelijk? Dit recept sprak van ontpitte kersen en hoewel dat heel wat werk is, is het wel de moeite waard! Pas wel op met dat ontpitten, kersensap heeft vieze plekken (ook op je vingers!). Je gebruikt trouwens best een kersenontpittertje hiervoor, dan blijven je kersen mooi rond en wordt de clafoutis wat dikker. Bij Dille & Kamille verkopen ze er heel degelijke! Ohja, en uiteraard gebruik je ook best heel rijpe, dikke, sappige, vlezige kersen :).
Clafoutis is eigenlijk een soort van dikke pannekoek met fruit die je in de oven moet bakken. Het is een typisch Frans gerecht en je kan het met verschillende soorten fruit maken of zelfs in een hartige versie, maar de klassieker is toch met kersen. Als je de moed niet hebt om kersen te ontpitten of als er geen kersen in het seizoen zijn, kan je ook krieken of kersen uit een bokaal gebruiken. Laat ze dan wel goed uitlekken. Ik heb het ooit ook eens met aardbeien geprobeerd, maar dat lukt toch niet zo goed. Nog een tip, gebruik geen springvorm om de clafoutis te bakken, want daar loopt het deeg uit. Je gebruikt het best een gewone ovenschaal of quichevorm. Normaal gezien wordt clafoutis lauw gegeten, maar koud is het zeker ook nog lekker! Clafoutis bewaart trouwens nog wel enkele dagen in de koelkast, dus maak maar meteen genoeg!
Voor 8 à 10 stukken heb je nodig:
140 g zelfrijzende bloem
4 eieren
4 dl melk
100 g suiker
snufje zout
80 g gesmolten boter
1 vanillestokje
500 g ontpitte kersen (dat is zo'n 650 g met pit)
boter
poedersuiker
Verwarm de oven voor op 175°.
Beboter een ovenschaal.
Zeef de bloem in een kom en maak een kuiltje.
Klop de eieren los in de melk, voeg de suiker, het snufje zout en de gesmolten boter toe en meng goed.
Schraap het merg uit het vanillestokje en voeg het toe aan het melkmengsel.
Giet het melkmengsel bij de bloem en roer tot je een glad deeg hebt (ik heb er even de staafmixer ingezet om alle brokjes eruit te krijgen).
Doe 1/3 van het deeg in de ovenschaal.
Verdeel de kersen over het deeg.
Dek af met de rest van het deeg.
Bak af in 40 à 45 minuten (bij mij duurde het 50 minuten) en controleer met een satéstokje of het deeg gaar is.
Laat even afkoelen, bestrooi met de poedersuiker en serveer.
Spinazietaart zonder deeg
Nog een receptje van Donna Hay. Dit keer een heerlijke spinazietaart die je zowel koud als warm kan eten. Een doordat er geen deeg aan te pas komt, is ze ook gegarandeerd glutenvrij! Hou er wel rekening mee dat ze een uur in de oven moet. Je kan de oventijd een beetje verkorten door een grote schaal te gebruiken, je taart zal dan wel wat minder dik zijn. De truc om de spinazie te laten slinken door er kokend water over te gieten komt trouwens ook van Donna Hay. Zo verlies je geen tijd meer met het in porties stoven van je spinazie, handig!
Voor 2 personen
250 g spinazie (vers of diepvries)
500 g ricotta
3 eieren
1 eetlepel gehakte dille (ik gebruikte basilicum en oregano)
zeezout en versgemalen zwarte peper
125 g kerstomaatjes, gehalveerd
75 g feta, grof gekruimeld
Als je verse spinazie gebruikt, was die dan goed, doe ze in een kom en giet er kokend water over. Laat dit 30 seconden staan en giet dan af.
Als je diepvriesspinazie gebruikt, ontdooi die dan eerst.
Verwarm de oven voor op 160°.
Knijp het vocht uit de spinazie en meng ze met de ricotta, de eieren, de dille, het zout en de peper.
Schep dit mengsel in een ovenschaal met 1,5 liter inhoud (als je een grotere ovenschaal gebruikt is het sneller klaar, maar heb je wel een plattere taart).
Leg de tomaatjes erop, met de snijkant naar boven.
Bestrooi met de feta.
Bak 1 uur tot de taart stevig is en licht goudbruin.
Serveer warm of koud. Wij aten het met een salade en rijst, maar wat (glutenvrij) brood zou er ook heerlijk bij zijn!
Voor 2 personen
250 g spinazie (vers of diepvries)
500 g ricotta
3 eieren
1 eetlepel gehakte dille (ik gebruikte basilicum en oregano)
zeezout en versgemalen zwarte peper
125 g kerstomaatjes, gehalveerd
75 g feta, grof gekruimeld
Als je verse spinazie gebruikt, was die dan goed, doe ze in een kom en giet er kokend water over. Laat dit 30 seconden staan en giet dan af.
Als je diepvriesspinazie gebruikt, ontdooi die dan eerst.
Verwarm de oven voor op 160°.
Knijp het vocht uit de spinazie en meng ze met de ricotta, de eieren, de dille, het zout en de peper.
Schep dit mengsel in een ovenschaal met 1,5 liter inhoud (als je een grotere ovenschaal gebruikt is het sneller klaar, maar heb je wel een plattere taart).
Leg de tomaatjes erop, met de snijkant naar boven.
Bestrooi met de feta.
Bak 1 uur tot de taart stevig is en licht goudbruin.
Serveer warm of koud. Wij aten het met een salade en rijst, maar wat (glutenvrij) brood zou er ook heerlijk bij zijn!
Lamsfilet met appel-muntsalsa
Nog één van de receptjes van Donna Hay die ik uitgeprobeerd heb. Echt heerlijk fris met die salsa erbij!
Voor 2 personen:
halve eetlepel olijfolie
1/4 theelepel rode pepervlokken
1/2 theelepel komijnpoeder (ik gebruikte gekneusde komijnzaadjes)
zeezout en versgemalen zwarte peper
350 g lamsfilets
1 zoetzure appel, zonder klokhuis (schillen hoeft niet)
een bosje munt
1 eetlepel witte wijnazijn (ik gebruikte rode wijnazijn)
1 eetlepel honing
Meng de olie, de komijn, het zout en de peper en laat de lamsfilets er even in marineren.
Maak ondertussen de appel-muntsalsa door de appel samen met de munt, de azijn en de honing in een keukenmachine tot een grof mengsel te hakken.
Bak het lamsvlees 2 à 3 minuten in een hete pan.
Snij het vlees in plakken en serveer met de salsa.
Voor 2 personen:
halve eetlepel olijfolie
1/4 theelepel rode pepervlokken
1/2 theelepel komijnpoeder (ik gebruikte gekneusde komijnzaadjes)
zeezout en versgemalen zwarte peper
350 g lamsfilets
1 zoetzure appel, zonder klokhuis (schillen hoeft niet)
een bosje munt
1 eetlepel witte wijnazijn (ik gebruikte rode wijnazijn)
1 eetlepel honing
Meng de olie, de komijn, het zout en de peper en laat de lamsfilets er even in marineren.
Maak ondertussen de appel-muntsalsa door de appel samen met de munt, de azijn en de honing in een keukenmachine tot een grof mengsel te hakken.
Bak het lamsvlees 2 à 3 minuten in een hete pan.
Snij het vlees in plakken en serveer met de salsa.
vrijdag 24 juni 2011
Plenty vs. Dagelijkse Kost
Ik kocht twee kookboeken vandaag waar ik al veel goed over gehoord had: Plenty van Yotam Ottolenghi en Dagelijkse Kost van Jeroen Meus. Een bizarre combinatie, maar wel interessant vergelijkingsmateriaal. Ik denk dat 2 kookboeken zelden zoveel van elkaar verschillen als deze twee. Laat me beginnen met Plenty.
Mijn eerste indruk van dit boek was niet bepaald positief. Welke idioot bedenkt nu een witte kaft voor een kookboek? Een kookboek daar hoort uit gekookt te worden, en ik weet niet hoe dat bij jullie zit, maar bij mij is dat niet meteen de meest propere bezigheid. Een kookboek met een maagdelijk wit kaft zal dus niet lang wit blijven bij mij... De kaft is niet alleen wit, maar is ook zo bizar mals, alsof er een kussentje in zit. En dan nog die gouden letters... Waar is dat in hemelsnaam allemaal voor nodig? Op het eerste zicht dus eerder een salonkookboek dan iets om daadwerkelijk te gebruiken. En daar hou ik niet van.
Ook de inleiding kon me niet echt bekoren. Ik vind het nogal hautain geschreven. Hij doet ook niet echt moeite om zichzelf voor te stellen en gaat ervan uit dat iedereen hem en zijn restaurant Ottolenghi wel zal kennen. Ik kende deze man alleen van de lofzangen die ik over hem las op andere blogs, zoals deze en deze. Daar werd hij voorgesteld als één of andere culinaire god, iets wat hij blijkbaar ook van zichzelf denkt.
De recepten dan maar. Ik moet toegeven dat ik er nog niets uit geprobeerd heb, mijn oordeel is dus enkel gebaseerd op papier (fancy, duur papier in dit geval). Ook hier was mijn eerste indruk niet echt geweldig. Veel ingrediënten, lange bereidingswijzen, bewerkelijke dingen, vaak niet alledaagse ingrediënten... Niet meteen kenmerken van een kookboek dat ik snel zou gebruiken. Er wordt ook weinig informatie gegeven over de gerechten en de ingrediënten. Niet echt geschikt voor een beginnende kok dus, maar daar is het waarschijnlijk ook niet voor gemaakt.
Ik werd al snel wanhopig over mijn roekeloze aankoop en begon al wilde plannen te bedenken om een ruilactie op poten te zetten zodat ik iemand anders gelukkig kon maken met dit boek. Na een tweede inspectie werd mijn mening echter al wat genuanceerd en kwam ik al iets meer gerechten tegen die misschien toch eens het proberen waard zijn. Misschien is het een boek waar je wat in moet komen, dat je wat tijd moet geven...
Dagelijkse Kost en/of Jeroen Meus kennen de meesten onder jullie waarschijnlijk wel. Het is ondertussen een gevestigde waarde in het Vlaamse kooklandschap. Naar zijn programma op tv heb ik nog nooit gekeken, maar zijn recepten vind ik wel boeiend. Hij vertrekt van eenvoudige dingen, werkt met ingrediënten die makkelijk te verkrijgen zijn, maar weet er toch altijd een originele draai aan te geven. Ik had al enkele recepten uit dit boek geprobeerd (ze zijn allemaal te vinden op de website van Dagelijkse Kost), dus ik dacht al wel dat het goed zou zitten.
Ik ben alleen niet helemaal mee met het opzet van het boek. Het boek is duidelijk gemaakt voor de fans, mensen die niet malen om een inleiding of een register maar die enkel de recepten willen. Toch een beetje jammer, want een register waarin de recepten gesorteerd worden op ingrediënt vind ik altijd handig. Er had ook wel een inleiding bij gemogen, want ook hier wordt vanuit gegaan dat iedereen Meus en zijn programma wel kent (wat in dit geval waarschijnlijk ook wel zo is, maar bon). Ik mis ook enkele klassiekers in dit boek, bijvoorbeeld rijstpap of mosselen of garnaalkroketten. Misschien is dat niet echt "dagelijkse kost", maar ik had er graag Meus zijn versie van gezien. Nuja, ik neem aan dat dit wel voer kan zijn voor volgende boeken, want zoals alles wat succes heeft, zal ook dit nog wel een vervolg krijgen...
Toch blijf ik Meus nen toffe gast vinden en ik ben fan van zijn recepten. Dit boek zal waarschijnlijk veel vaker de weg naar mijn keuken vinden als dat van Ottolenghi.
Mijn eerste indruk van dit boek was niet bepaald positief. Welke idioot bedenkt nu een witte kaft voor een kookboek? Een kookboek daar hoort uit gekookt te worden, en ik weet niet hoe dat bij jullie zit, maar bij mij is dat niet meteen de meest propere bezigheid. Een kookboek met een maagdelijk wit kaft zal dus niet lang wit blijven bij mij... De kaft is niet alleen wit, maar is ook zo bizar mals, alsof er een kussentje in zit. En dan nog die gouden letters... Waar is dat in hemelsnaam allemaal voor nodig? Op het eerste zicht dus eerder een salonkookboek dan iets om daadwerkelijk te gebruiken. En daar hou ik niet van.
Ook de inleiding kon me niet echt bekoren. Ik vind het nogal hautain geschreven. Hij doet ook niet echt moeite om zichzelf voor te stellen en gaat ervan uit dat iedereen hem en zijn restaurant Ottolenghi wel zal kennen. Ik kende deze man alleen van de lofzangen die ik over hem las op andere blogs, zoals deze en deze. Daar werd hij voorgesteld als één of andere culinaire god, iets wat hij blijkbaar ook van zichzelf denkt.
De recepten dan maar. Ik moet toegeven dat ik er nog niets uit geprobeerd heb, mijn oordeel is dus enkel gebaseerd op papier (fancy, duur papier in dit geval). Ook hier was mijn eerste indruk niet echt geweldig. Veel ingrediënten, lange bereidingswijzen, bewerkelijke dingen, vaak niet alledaagse ingrediënten... Niet meteen kenmerken van een kookboek dat ik snel zou gebruiken. Er wordt ook weinig informatie gegeven over de gerechten en de ingrediënten. Niet echt geschikt voor een beginnende kok dus, maar daar is het waarschijnlijk ook niet voor gemaakt.
Ik werd al snel wanhopig over mijn roekeloze aankoop en begon al wilde plannen te bedenken om een ruilactie op poten te zetten zodat ik iemand anders gelukkig kon maken met dit boek. Na een tweede inspectie werd mijn mening echter al wat genuanceerd en kwam ik al iets meer gerechten tegen die misschien toch eens het proberen waard zijn. Misschien is het een boek waar je wat in moet komen, dat je wat tijd moet geven...
Dagelijkse Kost en/of Jeroen Meus kennen de meesten onder jullie waarschijnlijk wel. Het is ondertussen een gevestigde waarde in het Vlaamse kooklandschap. Naar zijn programma op tv heb ik nog nooit gekeken, maar zijn recepten vind ik wel boeiend. Hij vertrekt van eenvoudige dingen, werkt met ingrediënten die makkelijk te verkrijgen zijn, maar weet er toch altijd een originele draai aan te geven. Ik had al enkele recepten uit dit boek geprobeerd (ze zijn allemaal te vinden op de website van Dagelijkse Kost), dus ik dacht al wel dat het goed zou zitten.
Ik ben alleen niet helemaal mee met het opzet van het boek. Het boek is duidelijk gemaakt voor de fans, mensen die niet malen om een inleiding of een register maar die enkel de recepten willen. Toch een beetje jammer, want een register waarin de recepten gesorteerd worden op ingrediënt vind ik altijd handig. Er had ook wel een inleiding bij gemogen, want ook hier wordt vanuit gegaan dat iedereen Meus en zijn programma wel kent (wat in dit geval waarschijnlijk ook wel zo is, maar bon). Ik mis ook enkele klassiekers in dit boek, bijvoorbeeld rijstpap of mosselen of garnaalkroketten. Misschien is dat niet echt "dagelijkse kost", maar ik had er graag Meus zijn versie van gezien. Nuja, ik neem aan dat dit wel voer kan zijn voor volgende boeken, want zoals alles wat succes heeft, zal ook dit nog wel een vervolg krijgen...
Toch blijf ik Meus nen toffe gast vinden en ik ben fan van zijn recepten. Dit boek zal waarschijnlijk veel vaker de weg naar mijn keuken vinden als dat van Ottolenghi.
donderdag 16 juni 2011
Kalfslapjes gevuld met spinazie en mozarella
Het derde gerecht uit De snelste keuken van Donna Hay deze week waren deze kalfslapjes. Alweer supereenvoudig, snel klaar en lekker.
Voor 2 personen heb je nodig:
2 dunne kalfslapjes van 150 gram
75 gram spinazie
4 plakjes mozarella
olijfolie
peper en zout
Klop de kalfslapjes tussen 2 vellen plastiekfolie met een deegrol zo dun mogelijk (3 à 4 mm).
Doe de spinazie in een kom, giet er kokend water op, laat dertig seconden staan en laat uitlekken.
Leg op de helft van elk kalfslapje wat uitgeknepen spinazie en 2 plakjes mozarella.
Vouw de kalfslapjes dicht en druk de randjes goed aan. Steek er eventueel een prikkertje door om ze samen te houden.
Bestrooi ze met peper en zout en bestrijk ze met olijfolie.
Bak het vlees in een hete pan met anti-aanbaklaag tot het gaar is. Leg op het einde eventueel even een deksel op de pan om het vlees helemaal gaar te krijgen.
Lekker met gebakken aardappeltjes en een salade met tomaat.
Voor 2 personen heb je nodig:
2 dunne kalfslapjes van 150 gram
75 gram spinazie
4 plakjes mozarella
olijfolie
peper en zout
Klop de kalfslapjes tussen 2 vellen plastiekfolie met een deegrol zo dun mogelijk (3 à 4 mm).
Doe de spinazie in een kom, giet er kokend water op, laat dertig seconden staan en laat uitlekken.
Leg op de helft van elk kalfslapje wat uitgeknepen spinazie en 2 plakjes mozarella.
Vouw de kalfslapjes dicht en druk de randjes goed aan. Steek er eventueel een prikkertje door om ze samen te houden.
Bestrooi ze met peper en zout en bestrijk ze met olijfolie.
Bak het vlees in een hete pan met anti-aanbaklaag tot het gaar is. Leg op het einde eventueel even een deksel op de pan om het vlees helemaal gaar te krijgen.
Lekker met gebakken aardappeltjes en een salade met tomaat.
Thaise salade met rundvlees, limoen en tomaat
Als er nu één gerecht is uit de Thaise keuken waar ik zot van ben, dan zijn het wel hun lauwe salades met limoen, vissaus, veel verse kruiden en gebakken of gekookt gehakt. Dat klinkt misschien een beetje een vreemde combinatie, maar het is echt superlekker! In De snelste keuken van Donna Hay staat een geweldig basisrecept voor deze salade, met variaties voor kip, varkensvlees, garnalen en rundvlees. Je kan de salade zo pikant maken als je wilt door meer of minder chili toe te voegen. Ik heb het graag niet te heet, maar smaken verschillen uiteraard. Deze week maakte ik de versie met rundvlees, maar ik geef jullie er gratis en voor niks de andere variaties ook bij :). De gember en het citroengras kan je trouwens perfect in de vriezer bewaren, zo heb je dat altijd in huis om deze salade in elkaar te flansen.
Voor 2 personen heb je nodig:
1 eetlepel arachideolie
halve eetlepel geraspte gember
halve stengel citroengras, fijngehakt
halve theelepel chilivlokken (of meer of minder naar smaak)
300 gram rundsgehakt
30 ml limoensap
30 ml vissaus
halve eetlepel suiker
15 gram verse koriander
15 gram verse basilicum
2 lente-uitjes, in ringetjes
1 tomaat, in blokjes
een half pak rijstnoedels
Doe de rijstnoedels in een kom, giet er kokend water of, laat ze enkele minuten staan en giet ze af.
Verhit de olie in een wok of grote pan en doe er de gember, het citroengras en de chili bij en bak 1 minuut.
Voeg het gehakt toe en roerbak 6 à 7 minuten of tot het gaar is.
Roer er het limoensap, de vissaus, de suiker, de koriander, de basilicum, de lente-ui en de blokjes tomaat door.
Serveer met de rijstnoedels en wat sla of gewokte Chinese kool.
Voor de versie met varkensvlees: vervang het rundsgehakt door varkensgehakt, vervang de tomaat door 75 gram mizuna en voeg nog 25 gram gehakte, geroosterde, ongezouten pinda's toe.
Voor de versie met garnalen: vervang het rundsgehakt door 250 gram grof gehakte, gepelde rauwe grote garnalen, voeg een extra eetlepel limoensap toe en vervang de tomaat door kleine blaadjes romaanse sla.
Voor de versie met kip: vervang het rundsgehakt door kippengehakt en laat de tomaat weg.
Voor 2 personen heb je nodig:
1 eetlepel arachideolie
halve eetlepel geraspte gember
halve stengel citroengras, fijngehakt
halve theelepel chilivlokken (of meer of minder naar smaak)
300 gram rundsgehakt
30 ml limoensap
30 ml vissaus
halve eetlepel suiker
15 gram verse koriander
15 gram verse basilicum
2 lente-uitjes, in ringetjes
1 tomaat, in blokjes
een half pak rijstnoedels
Doe de rijstnoedels in een kom, giet er kokend water of, laat ze enkele minuten staan en giet ze af.
Verhit de olie in een wok of grote pan en doe er de gember, het citroengras en de chili bij en bak 1 minuut.
Voeg het gehakt toe en roerbak 6 à 7 minuten of tot het gaar is.
Roer er het limoensap, de vissaus, de suiker, de koriander, de basilicum, de lente-ui en de blokjes tomaat door.
Serveer met de rijstnoedels en wat sla of gewokte Chinese kool.
Voor de versie met varkensvlees: vervang het rundsgehakt door varkensgehakt, vervang de tomaat door 75 gram mizuna en voeg nog 25 gram gehakte, geroosterde, ongezouten pinda's toe.
Voor de versie met garnalen: vervang het rundsgehakt door 250 gram grof gehakte, gepelde rauwe grote garnalen, voeg een extra eetlepel limoensap toe en vervang de tomaat door kleine blaadjes romaanse sla.
Voor de versie met kip: vervang het rundsgehakt door kippengehakt en laat de tomaat weg.
Italiaans gebakken kip
Twee weken geleden hebben we al een hele Nigellaweek zien passeren (zie de chili met kaas en avocadosalsa, krokante kip met salade, frittata met mozarella en mortadella en de pasta met feta, spinazie en pijnboompitten). Deze week is het de beurt aan Donna Hay. Ik leerde Donna eigenlijk al lang geleden kennen door haar kookboek dat uitgegeven werd door/bij Marie-Claire en dat mijn moeder in de kast had staan. Heerlijke eenvoudige receptjes ingedeeld per ingrediënt. In de bibliotheek ontleende ik een ander boek van haar, getiteld De snelste keuken. Dat interesseerde me wel, want vaak heb ik 's avonds na het werk niet zoveel tijd of zin om lang in de keuken te staan. Het boek is traditioneel ingedeeld volgens maaltijdgang en bevat een register achteraan, maar die is jammer genoeg niet zo volledig. Gelukkig is het boek zelf wel heel duidelijk en helder vormgegeven waardoor je er makkelijk een geschikt receptje in terugvindt. Bijna alle gerechten die erin staan zien er lekker uit, echt waar! Het ene vraagt waarschijnlijk al om wat meer werk als het andere, maar de gerechtjes die ik tot hiertoe uitgetest heb, waren toch allemaal in een half uurtje klaar ongeveer. Ideaal voor na een drukke werk- of studeerdag dus. Handig aan de recepten is ook dat er vaak variaties op de besproken recepten bijstaan, bijvoorbeeld met een ander soort vlees of groente. Op die manier kan je je favoriete recept telkens op een andere manier klaarmaken of andere accenten leggen, leuk!
Het eerste recept dat ik uitprobeerde deze week was haar Italiaans gebakken kip. Eigenlijk gewoon een kipfilet in en jasje van pesto, parmezaan en parmaham. Simpel, maar echt lekker en niet veel werk.
Voor 2 personen heb je nodig:
3 roma-tomaten, gehalveerd
olijfolie
peper en zout
1 flinke eetlepel kant-en-klare pesto (of je kan die natuurlijk ook zelf maken)
2 kipfilets
enkele plakjes parmezaan
6 plakken prosciutto of parmaham
Verwarm de oven voor op 200°.
Leg de tomaten met de snijkant naar boven op een bakplaat die je bekleed hebt met bakpapier.
Besprenkel de tomaten met wat olijfolie, peper en zout.
Zet de tomaten 20 minuten in de voorverwarmde oven.
Smeer de kipfilet in met de pesto, leg er enkele plakjes parmezaan op en verpak in de prosciutto.
Leg de kip bij de tomaten op de bakplaat en bak 10 à 15 minuten of tot de kip gaar is.
Wij aten het met pasta waar ik nog wat van de pesto doorroerde en een groene salade met citroendressing.
dinsdag 14 juni 2011
Kabeljauw met venkel en ansjoviscrumble
Alweer een heerlijk visgerechtje gevonden op de website van Libelle Lekker. Jammer genoeg niet zo spannend van kleur, maar met wat kerstomaatjes erdoor komt dat wel goed :). De smaak zit in ieder geval al snor!
Voor 2 personen heb je nodig:
300 g kabeljauwfilet
1 venkelknol
1 ui
1 el boter
1 tl venkelzaad, gekneusd
peper en zout
half bakje kerstomaatjes, gehalveerd (optioneel)
1 snede vers (glutenvrij) brood (50 g ongeveer)
6 ansjovisfilets
Snij de venkel en de ui in dunne plakjes.
Stoof ze in de boter op een laag vuurtje tot ze zacht zijn.
Voeg het venkelzaad en peper en zout naar smaak toe.
Verwarm de oven voor op 180°.
Mix ondertussen het brood en de ansjovisfilets in de blender tot een soort crumble.
Doe de venkel in een ingevette ovenschaal.
Meng er eventueel de gehalveerde kerstomaatjes onder.
Leg de kabeljauw op de groenten en bestrooi met de ansjoviscrumble.
Zet 15 à 20 minuten in de oven (tot de vis gaar is) en serveer.
Lekker met aardappelpuree!
Voor 2 personen heb je nodig:
300 g kabeljauwfilet
1 venkelknol
1 ui
1 el boter
1 tl venkelzaad, gekneusd
peper en zout
half bakje kerstomaatjes, gehalveerd (optioneel)
1 snede vers (glutenvrij) brood (50 g ongeveer)
6 ansjovisfilets
Snij de venkel en de ui in dunne plakjes.
Stoof ze in de boter op een laag vuurtje tot ze zacht zijn.
Voeg het venkelzaad en peper en zout naar smaak toe.
Verwarm de oven voor op 180°.
Mix ondertussen het brood en de ansjovisfilets in de blender tot een soort crumble.
Doe de venkel in een ingevette ovenschaal.
Meng er eventueel de gehalveerde kerstomaatjes onder.
Leg de kabeljauw op de groenten en bestrooi met de ansjoviscrumble.
Zet 15 à 20 minuten in de oven (tot de vis gaar is) en serveer.
Lekker met aardappelpuree!
vrijdag 10 juni 2011
Vice cream
Gisteren heb ik voor het eerst vice cream gemaakt, veganistisch ijs dus. Zonder room, eieren of andere dierlijke producten en bovendien zonder toegevoegde suiker. Niet alleen heel lekker, maar ook nog supergezond!
Ik had me gebaseerd op een receptje van de Good Look Food blog, alleen had ik geen gedroogde cranberries in huis dus is het enkel banaan en frambozen geworden. Ik heb blijkbaar ook de hoeveelheden niet helemaal hetzelfde gedaan, maar 't was wel lekker :). De banaan zorgt voor een heerlijk romige structuur, net echte sorbet! In plaats van frambozen kan je alle soorten vruchten gebruiken denk ik, op voorwaarde dat je ze eerst invriest. Je kan dit ijs ook niet op voorhand maken, maar het is zo snel klaar dat dit echt niet hoeft.
Dit heb je nodig voor 2 à 3 personen:
100 g banaan
100 g frambozen uit de diepvries
Snij de banaan in schijfjes en steek ze in de diepvries (dit doe je best 's ochtends of de dag op voorhand).
Gooi vlak voor het serveren de bevroren schijfjes banaan met de bevroren frambozen in de blender en mix tot je een romige massa bekomt.
Serveer meteen en smul je buikje rond :).
Ik had me gebaseerd op een receptje van de Good Look Food blog, alleen had ik geen gedroogde cranberries in huis dus is het enkel banaan en frambozen geworden. Ik heb blijkbaar ook de hoeveelheden niet helemaal hetzelfde gedaan, maar 't was wel lekker :). De banaan zorgt voor een heerlijk romige structuur, net echte sorbet! In plaats van frambozen kan je alle soorten vruchten gebruiken denk ik, op voorwaarde dat je ze eerst invriest. Je kan dit ijs ook niet op voorhand maken, maar het is zo snel klaar dat dit echt niet hoeft.
Dit heb je nodig voor 2 à 3 personen:
100 g banaan
100 g frambozen uit de diepvries
Snij de banaan in schijfjes en steek ze in de diepvries (dit doe je best 's ochtends of de dag op voorhand).
Gooi vlak voor het serveren de bevroren schijfjes banaan met de bevroren frambozen in de blender en mix tot je een romige massa bekomt.
Serveer meteen en smul je buikje rond :).
maandag 6 juni 2011
Luikse salade
Dit is één van de maaltijdsalades de mijn moeder regelmatig maakt. Als kind at ik eigenlijk liever haar Griekse salade, maar nu ik toevallig boontjes en spek in de koelkast had liggen, wilde ik toch deze salade nog eens maken. En gelukkig, want ik vond het echt heerlijk nu! Echt supersimpel, je hebt er bijna niks voor nodig.
Voor 2 personen:
4 aardappels
150 g prinsessenboontjes
100 g gerookte spekblokjes
1 rode ui
peper
rode wijnazijn
Schil de aardappels, snij ze in stukken en kook ze gaar.
Breek de topjes van de bonen, was ze goed en kook ze gaar.
Bak het spek krokant (vetstof toevoegen hoeft niet, spek is al vet genoeg).
Snipper de rode ui.
Meng de aardappels, de bonen, het spek en de ui.
Deglaceer de pan met een scheut azijn en giet dit over de salade.
Meng goed en breng op smaak met peper.
Tip: Eventueel kan je er nog 2 hardgekookte eitjes bij serveren, zoals mijn broer hieronder opmerkte is dat inderdaad noodzakelijk in de versie van ons mama :).
Voor 2 personen:
4 aardappels
150 g prinsessenboontjes
100 g gerookte spekblokjes
1 rode ui
peper
rode wijnazijn
Schil de aardappels, snij ze in stukken en kook ze gaar.
Breek de topjes van de bonen, was ze goed en kook ze gaar.
Bak het spek krokant (vetstof toevoegen hoeft niet, spek is al vet genoeg).
Snipper de rode ui.
Meng de aardappels, de bonen, het spek en de ui.
Deglaceer de pan met een scheut azijn en giet dit over de salade.
Meng goed en breng op smaak met peper.
Tip: Eventueel kan je er nog 2 hardgekookte eitjes bij serveren, zoals mijn broer hieronder opmerkte is dat inderdaad noodzakelijk in de versie van ons mama :).
Pasta met feta, spinazie en pijnboompitten
Dit was het laatste recept van Nigella dat uitgeprobeerd werd vorige week en ook dit was een voltreffer, al paste ik wel een paar dingen aan. Zo gebruikte ik verse spinazie in plaats van uit de diepvries en een rode ui in plaats van een gewone omwille van de kleur. Volgens Nigella zou onderstaande portie voor 3 personen zijn, maar wij smulden het helemaal op met 2 :).
Voor 2 personen:
25 g pijnboompitten
1 eetlepel knoflookolie (ik nam gewone olijfolie waarin ik een gekneusd teentje look meebakte)
kleine rode ui, in plakjes
250 g (glutenvrije) korte pasta (ik gebruikte pipette van Schär)
snufje piment (ik nam gedroogde chili)
250 g bladspinazie (vers of uit de diepvries)
100 g feta, verkruimeld
2 eetlepels versgeraspte parmezaan
zout en peper naar smaak
Zet water op voor de pasta.
Rooster de pijnboompitten in een pan met dikke bodem tot ze goudgeel zijn en zet ze even apart.
Verhit de knoflookolie in een pan en bak de plakjes ui 8 tot 10 minuten op een laag vuur tot ze zacht zijn. Als ze donker dreigen te worden kan je er wat zout over strooien.
Doe wanneer het water kookt zout in de pot en kook de pasta gaar.
Voeg wanneer de plakjes ui zacht zijn het piment toe en vervolgens de spinazie. Als je verse spinazie gebruikt, doe je dit best in een paar porties.
Schep vlak voordat je de pasta afgiet een half kopje van het kookwater uit de pan en doe het bij de spinazie.
Verkruimel de feta in de spinazie en roer tot je een romig mengsel krijgt.
Roer de parmezaan erdoor.
Laat de pasta uitlekken en meng de spinaziesaus eronder.
Voeg zout en peper naar smaak toe.
Bestrooi met de pijnboompitten en serveer.
Voor 2 personen:
25 g pijnboompitten
1 eetlepel knoflookolie (ik nam gewone olijfolie waarin ik een gekneusd teentje look meebakte)
kleine rode ui, in plakjes
250 g (glutenvrije) korte pasta (ik gebruikte pipette van Schär)
snufje piment (ik nam gedroogde chili)
250 g bladspinazie (vers of uit de diepvries)
100 g feta, verkruimeld
2 eetlepels versgeraspte parmezaan
zout en peper naar smaak
Zet water op voor de pasta.
Rooster de pijnboompitten in een pan met dikke bodem tot ze goudgeel zijn en zet ze even apart.
Verhit de knoflookolie in een pan en bak de plakjes ui 8 tot 10 minuten op een laag vuur tot ze zacht zijn. Als ze donker dreigen te worden kan je er wat zout over strooien.
Doe wanneer het water kookt zout in de pot en kook de pasta gaar.
Voeg wanneer de plakjes ui zacht zijn het piment toe en vervolgens de spinazie. Als je verse spinazie gebruikt, doe je dit best in een paar porties.
Schep vlak voordat je de pasta afgiet een half kopje van het kookwater uit de pan en doe het bij de spinazie.
Verkruimel de feta in de spinazie en roer tot je een romig mengsel krijgt.
Roer de parmezaan erdoor.
Laat de pasta uitlekken en meng de spinaziesaus eronder.
Voeg zout en peper naar smaak toe.
Bestrooi met de pijnboompitten en serveer.
Frittata met mortadella en mozarella
Hebben jullie ook altijd zo'n last met frittata's? Meer bepaald met het omdraaien van deze heerlijkheden. Met een spatel zeggen ze, of een bord op de pan leggen, pan omdraaien en dan de frittata van het bord terug in de pan laten glijden. Brokken zeg ik. Nee echt, ik heb het allemaal geprobeerd en het enige wat ik overhoud zijn brokken. Niet zo leuk. Tot Nigella mijn pad kruiste! De pan onder de grill zetten zegt ze, dat ik daar niet zelf op gekomen was! Het werkt echt perfect. Je krijgt een heerlijke dikke omelet die langs beide kanten lekker gebakken is. Jummie! Je kan frittata trouwens ook perfect koud eten, ideaal voor een picknick dus! Het volgende recept is voor 4 personen, je kan er nog een salade en wat brood of aardappels bij serveren. En de restjes zijn ook de volgende dag nog heerlijk, eventueel tussen een broodje zoals Nigella aangeeft.
Ingrediënten voor 4 personen:
6 eieren
125 g mortadella, in stukjes
bol verse mozarella van 125 g, in stukjes
1 eetlepel gehakte peterselie
1 eetlepel versgeraspte parmezaan
zout en peper naar smaak
15 g boter
druppel knoflookolie (liet ik achterwege)
Klop de eieren los in een kom en meng er de stukjes mozarella en mortadella door.
Klop er de peterselie, de parmezaan, zout en peper door. Pas op met het zout, want de parmezaan en mortadella zijn zelf al vrij zout.
Laat de grill heet worden.
Verhit de boter en de olie in een pan die in de oven mag met een doorsnede van ongeveer 25 cm.
Giet wanneer het vet heet en schuimig is het eiermengsel in de pan.
Bak de frittata ongeveer 5 minuten op laag vuur, zonder te roeren, tot hij aan de onderkant gestold en goudgeel is.
Zet de pan onder de hete grill tot het ei ook aan de bovenkant gestold is.
Haal de pan uit de oven en laat de omelet een paar minuten staan.
Ga dan met een spatel langs de rand van de frittata en laat hem op een bord glijden.
Ingrediënten voor 4 personen:
6 eieren
125 g mortadella, in stukjes
bol verse mozarella van 125 g, in stukjes
1 eetlepel gehakte peterselie
1 eetlepel versgeraspte parmezaan
zout en peper naar smaak
15 g boter
druppel knoflookolie (liet ik achterwege)
Klop de eieren los in een kom en meng er de stukjes mozarella en mortadella door.
Klop er de peterselie, de parmezaan, zout en peper door. Pas op met het zout, want de parmezaan en mortadella zijn zelf al vrij zout.
Laat de grill heet worden.
Verhit de boter en de olie in een pan die in de oven mag met een doorsnede van ongeveer 25 cm.
Giet wanneer het vet heet en schuimig is het eiermengsel in de pan.
Bak de frittata ongeveer 5 minuten op laag vuur, zonder te roeren, tot hij aan de onderkant gestold en goudgeel is.
Zet de pan onder de hete grill tot het ei ook aan de bovenkant gestold is.
Haal de pan uit de oven en laat de omelet een paar minuten staan.
Ga dan met een spatel langs de rand van de frittata en laat hem op een bord glijden.
donderdag 2 juni 2011
Krokante kip met salade
De kip was gepland voor woensdag, maar stond uiteindelijk dinsdag al op het programma. Ook dit recept van Nigella was een voltreffer, pas alleen op dat je de kip zeker niet te lang laat bakken (ik spreek uit ervaring :)). Het geniale aan dit recept is dat je de kip eerst laat marineren in karnemelk, dat maakt het vlees supermals en sappig, je moet het echt eens uitproberen. Karnemelk is niet zo makkelijk te krijgen in België, maar normaal gezien vind je het wel in de koelafdeling van de supermarkt. Het recept voor de salade die erbij staat was een suggestie van Nigella en paste er wonderwel bij. De oorspronkelijke recepten zijn voor 4 personen, ik heb gewoon alles door twee gedeeld, vandaar de ietwat vreemde hoeveelheden hieronder.
De kip
Voor 2 personen:
2 kipfilets
1,5 dl karnemelk
halve eetlepel (7,5 ml) worcestersaus
65 gram vers broodkruim
halve theelepel (2,5 ml) selderijzout
snufje cayennepeper
halve theelepel (2,5 ml) gedroogde tijm
25 gram vers geraspte Parmezaan
olie om in te frituren, bijvoorbeeld arachideolie
2 eetlepels (30 ml) gehakte verse peterselie
Leg de kipfilets op een groot stuk plastiekfolie.
Bedek met een ander stuk folie en klop het vlees dun met een deegroller.
Doe de karnemelk met de worcestersaus in een diepvrieszakje en schud.
Doe de platgeslagen kipfilets erbij en laat minstens 30 minuten marineren (ondertussen kan je de salade maken, zie recept hieronder).
Meng het broodkruim, het selderijzout, de cayennepeper, de tijm en de parmezaam in een ondiepe kom.
Haal de kipfilets uit de marinade en druk ze langs weerskanten in het broodkruimmengsel.
Giet een laagje van ongeveer een halve centimeter in een pan met anti-aanpaklaag en verhit.
Bak de filets 2 à 3 minuten langs elke kant.
Laat de gebakken filets uitlekken op keukenpapier en bestrooi ze voor het serveren met de peterselie.
De salade
Voor 2 personen:
1 eetlepel (15 ml) olijfolie
1 theelepel (5 ml) rodewijnazijn
zout en peper naar smaak
1 flinke tomaat, zonder pitjes en in blokjes
100 g jonge spinazie of rucola
25 g versgeschaafde parmezaan (maak er met de dunschiller schilfers van)
Klop de olie en azijn in een kom.
Voeg zout en peper naar smaak toe.
Doe de blokjes tomaat erbij.
Hussel de spinazie of rucola er pas door op het moment dat je aan tafel gaat.
Voeg dan de Parmezaanschilfers toe.
De kip
Voor 2 personen:
2 kipfilets
1,5 dl karnemelk
halve eetlepel (7,5 ml) worcestersaus
65 gram vers broodkruim
halve theelepel (2,5 ml) selderijzout
snufje cayennepeper
halve theelepel (2,5 ml) gedroogde tijm
25 gram vers geraspte Parmezaan
olie om in te frituren, bijvoorbeeld arachideolie
2 eetlepels (30 ml) gehakte verse peterselie
Leg de kipfilets op een groot stuk plastiekfolie.
Bedek met een ander stuk folie en klop het vlees dun met een deegroller.
Doe de karnemelk met de worcestersaus in een diepvrieszakje en schud.
Doe de platgeslagen kipfilets erbij en laat minstens 30 minuten marineren (ondertussen kan je de salade maken, zie recept hieronder).
Meng het broodkruim, het selderijzout, de cayennepeper, de tijm en de parmezaam in een ondiepe kom.
Haal de kipfilets uit de marinade en druk ze langs weerskanten in het broodkruimmengsel.
Giet een laagje van ongeveer een halve centimeter in een pan met anti-aanpaklaag en verhit.
Bak de filets 2 à 3 minuten langs elke kant.
Laat de gebakken filets uitlekken op keukenpapier en bestrooi ze voor het serveren met de peterselie.
De salade
Voor 2 personen:
1 eetlepel (15 ml) olijfolie
1 theelepel (5 ml) rodewijnazijn
zout en peper naar smaak
1 flinke tomaat, zonder pitjes en in blokjes
100 g jonge spinazie of rucola
25 g versgeschaafde parmezaan (maak er met de dunschiller schilfers van)
Klop de olie en azijn in een kom.
Voeg zout en peper naar smaak toe.
Doe de blokjes tomaat erbij.
Hussel de spinazie of rucola er pas door op het moment dat je aan tafel gaat.
Voeg dan de Parmezaanschilfers toe.
woensdag 1 juni 2011
Chili met kaas en avocadosalsa
Deze week kook ik een hele week uit Keuken van Nigella Lawson. De eerste Nigella-maaltijd die op het menu stond deze week was haar chili met kaas. De avocadosalsa staat ook in Keuken, maar die vind je op een andere plaats terug. De combinatie van beiden was echt heerlijk! Ik had nog een half bakje champignons over en heb die mee in de chili gegooid, maar dat is uiteraard niet zo authentiek en hoeft dus ook niet, maar het is wel lekker! De portie chili die zij beschrijft zou goed zijn voor "4 hongerige tienerjongens of 6 normale mensen", maar ik denk dat je het zeker zal opkrijgen met 4. Restjes kan je trouwens altijd invriezen, maar doe dat dan voor je de kaas toevoegt. Handig aan dit boek is trouwens dat Nigella bij elk recept aangeeft wat je eventueel al op voorhand kan doen, waar je eventuele restjes voor kan gebruiken en of het geschikt is om in te vriezen. Een ander voordeel aan de recepten is dat de ingrediënten en het recept zelf heel gedetailleerd beschreven zijn en doorspekt zijn van handige tips. Elk recept heeft ook een leuke inleiding gekregen, dus dit is niet enkel een handig kookboek, maar ook gewoon erg gezellig om wat in te lezen. De eerste recepten die ik er uit getest heb, zijn trouwens erg goed meegevallen! Een aanrader dus dit boek!
Nog even een algemene opmerking. Nigella maakt veel gebruik van theelepels en eetlepels en hier worden niet onze lepels mee bedoeld, maar de typisch Angelsaksische maatlepels die iets groter zijn. Als je zelf over zo'n maatlepels beschikt, gebruik je best die en anders kan je je baseren op de inhoudsmaten die erbij staan. Zo'n maatlepels vind je trouwens overal tegenwoordig, zelfs bij Ikea of de Hema denk ik. Sinds ik ze heb, gebruik ik ze heel vaak, dus het is de aanschaf echt wel waard!
Chili met kaas
Voor 4 personen:
110 g chorizo, in dikke munten gesneden en gehalveerd (ik heb plakjes gebruikt omdat ik geen hele worst vond en dat lukte ook, maar met een hele is het vast nog lekkerder)
500 g rundsgehakt (ongekruid, filet americain dus)
1/2 theelepel (2,5 ml) cacao
1 theelepel (5 ml) gedroogde oregano
1 eetlepel (15 ml) zongedroogde tomatenpasta of tomatenpuree
1 blik (400 g) gehakte tomaten
1,25 dl water waarmee je het tomatenblik hebt omgespoeld (zo handig die Nigella :))
2 theelepels (10 ml) worcestersaus
1 blik (400 g) kidneybonen (rode bonen dus), uitgelekt en afgespoeld
1 bol (125 g) mozarella (Nigella spreekt van 250 g, maar de helft is echt wel voldoende)
grof zeezout en peper, naar smaal
een handvol verse, gehakte koriander voor erbij
Zet een pan met dikke bodem (met passend deksel) op het vuur en leg er de stukjes chorizo in. Bak ze tot ze een heldere, oranje olie beginnen afgeven.
Doe het gehakt erbij en maak het wat los met een houten vork.
Strooi wanneer het gehakt zijn rauwe kleur is kwijtgeraakt de cacao en oregano in de pan. Doe er de tomatenpasta bij en roer even goed. Voeg dan de tomaten uit blik toe. Spoel het lege blik om met 1,25 dl water en giet dat in de pan. Voeg dan de worcestersaus en de uitgelekte, afgespoelde kidneybonen toe en laat alles aan de kook komen.
Zet het vuur laag, leg het deksel op de pan en houd de chili 20 minuten tegen de kook aan (tip van mezelf: ondertussen kan je de avocadosalsa maken).
Haal het deksel van de pan en zet het vuur hoger zodat de chili goed heet wordt. Zet dan het vuur uit en roer er de mozarella door. Voeg zout en peper naar smaak toe, strooi de koriander erover en serveer onmiddellijk.
Ik serveerde het samen met onderstaande avocadosalsa, aardappels gekookt in de schil en een salade.
Avocadosalsa
Voor 4 personen (Nigella zegt voor 8, maar je zal zien dat het zeker op raakt met 4)
2 rijpe avocado's
1 lente-ui, in dunne plakjes gesneden
3 eetlepels (45 ml) gehakte groene jalapeñopepers uit een pot (die heb ik niet gevonden, ik voegde een beetje gedroogde chili toe op het einde)
zout naar smaak
1 eetlepel (15 ml) limoensap
4 eetlepels (60 ml) verse, grofgehakte koriander
Halveer de avocado's, verwijder de pit en de schil en snij in blokjes.
Doe ze in een kom en voeg de plakes lente-uit, de gehakte jalapeñopepers, zout naar smaak, het limoensap en het grootste deel van de koriander toe. Hussel voorzichtig door elkaar (Nigella zegt: met de grootst mogelijke tederheid :)).
Proef of er nog wat zout bij moet en strooi dan de rest van de koriander erover.
Abonneren op:
Berichten (Atom)